فشار روانی جامعه از اختلال در اینترنت ایران

فشار روانی جامعه از اختلال در اینترنت ایران


 

فشار روانی جامعه از اختلال در اینترنت ایران

اینترنت کی وصل میشه ؟


چکیده

در دنیای مدرن، اینترنت نه تنها ابزاری فنی است، بلکه پل ارتباطی، منبع دانش، و ابزاری حیاتی برای سلامت روانی و اجتماعی جامعه محسوب می‌شود. قطع اینترنت در ایران، چه به دلیل امنیتی، سیاسی یا فنی، به عنوان یک تهدید جدی به حقوق اساسی انسان و تخریب ساختارهای روانی و اجتماعی جامعه، محکوم می‌شود. مرکز روانشناسی میلاد با تأکید بر اهمیت دسترسی آزاد به اینترنت، هشدار می‌دهد: قطع اینترنت، نه تنها مشکل فنی است، بلکه بحران روانی جمعی است که نوجوانان، خانواده‌ها و تمامی اقشار جامعه را تحت فشار روانی قرار می‌دهد.

با توجه به نقش حیاتی اینترنت در زندگی انسان‌ها و تأثیر آن بر سلامت روانی، اجتماعی و فرهنگی جامعه، قطع اینترنت به هر بهانه‌ای در ایران، به عنوان یک تهدید جدی به حقوق اساسی افراد و تخریب مسیرهای ارتباطی و اطلاع‌رسانی، محکوم می‌شود.


مقدمه: محکومیت این اقدام

مرکز روانشناسی میلاد، با توجه به اهداف ترویج سلامت روان و ایجاد فضایی امن برای افراد، هرگونه اقدامی که به اساس اطلاع‌رسانی، آزادی بیان و دسترسی به دانش و فناوری ، محدودیت اعمال کند را محکوم میکند. اینترنت نباید به عنوان یک ابزار فشار یا ترهگری مورد استفاده قرار گیرد، بلکه باید به عنوان یک پل ارتباطی و ابزار توسعه فرهنگی و اجتماعی در نظر گرفته شود.

ضرورت حفظ سلامت روانی جامعه اینترنت، نه تنها فناوری، بلکه سلامت روانی جامعه است

در این راستا، مرکز روانشناسی میلاد، به تمامی افراد و نهادهای مسئول، دعوت می‌کند تا با توجه به ضرورت حفظ سلامت روانی جامعه، به اقداماتی بپردازند که بازگشت به دسترسی آزاد و مسئولانه به اینترنت را به عنوان یک اولویت ملی در نظر بگیرند.

 چرا قطع اینترنت، بحران روانی است؟

1. افزایش اضطراب و اضطراب انتظاری (Anticipatory Anxiety)

وقتی اینترنت به طور ناگهانی قطع می‌شود، افراد — به ویژه نوجوانان و جوانان — با اضطراب شدیدی مواجه می‌شوند. این اضطراب نه تنها از دست دادن ارتباط، بلکه از ترس از اطلاعات ناتمام، از دست دادن فرصت‌های شغلی، تحصیلی یا اجتماعی ناشی می‌شود.

2. احساس انزوا و بی‌بودی در جامعه

اینترنت، به ویژه در دوران کرونا و پس از آن، به فضای اجتماعی جایگزین تبدیل شده است. قطع آن، باعث ایجاد احساس انزوا، بی‌بودی و ناامنی در بسیاری از افراد، به ویژه کودکان، نوجوانان و افراد مسن می‌شود.

3. تضعیف اعتماد به نفس و احساس کنترل

وقتی فرد نمی‌تواند به اطلاعات دسترسی پیدا کند، یا نمی‌تواند با دیگران ارتباط برقرار کند، احساس بی‌کفایتی و بی‌کنترلی ایجاد می‌شود. این احساس به طور خاص در نوجوانان — که دنیای خود را از طریق اینترنت می‌سازند — بسیار تشدید می‌شود.

4. تسریع اختلالات خواب، افسردگی و اضطراب

مطالعات روانشناسی نشان می‌دهند که قطع ناگهانی دسترسی به اینترنت با افزایش سطح کورتیزول (هورمون استرس)، اختلالات خواب، افسردگی و اضطراب مرتبط است. این امر به ویژه در گروه‌های آسیب‌پذیر — مانند افراد دارای اختلالات روانی پیشین — خطرناک است.

🛠️ چرا اینترنت باید به عنوان “حق اساسی” در نظر گرفته شود؟

  • حق دسترسی به اطلاعات (مطابق ماده 19 قانون بین‌المللی حقوق بشر)

  • حق آزادی بیان

  • حق دسترسی به آموزش و بهداشت

  • حق ارتباط با خانواده و دوستان

    قطع اینترنت، حتی به مدت چند ساعت، به معنای نفی این حقوق است. و این نفی، بدون هیچ توجیه منطقی یا قانونی، به سلامت روانی جامعه آسیب می‌زند.


اینترنت، نمادی از آزادی، اعتماد به نفس و پیشرفت است. قطع آن، یک بی‌پرواگی در برابر نیازهای انسانی و روانی است که نمی‌تواند توجیهی داشته باشد. دسترسی به اینترنت باید یک اولویت ملی باشد و سیاست‌های امنیتی باید با رعایت حقوق بشر و سلامت روانی جامعه نظر گرفته شود.


 

ورود به انجمن روانشناسی میلاد

1 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *